Podbiał pospolity - jak leczniczą roślinę znano go już w starożytności.

Podbiał jako roślina lecznicza znany był już w starożytności. Pliniusz na przykład zalecał podpalić suche liście podbiału i przez rurkę wdychać ich dym. Z liści podbiału gotowano też kwaśną zupę, jadano też jego korzenie, które smakują jak głąby kapusty.

 

Podbiał należy też do pierwszych roślin, które oferuje nam natura po długiej zimie. Podbiał, podobnie jak pokrzywa, miodunka czy pierwiosnek, należy do roślin oczyszczających krew. Podbiał jest bardzo skutecznym środkiem na kaszel.

 

Podbiał należy do tak zwanych surowców śluzotwórczych, które chronią zmienione zapalnie miejsca poprzez odkładanie na nich delikatnej warstwy śluzu, dzięki czemu zapobiegają podrażnieniu, łagodzą ból, a tym samym przyspieszają ustępowanie stanów zapalnych.

 

Surowiec ten w medycynie ludowej tradycyjnie stosowano przy trudnościach z oddychaniem. Łagodzi kaszel, a tam gdzie trzeba, wspiera odkrztuszanie.

Bardzo odpowiedni jest tu podbiał w połączeniu z pięciornikiem gęsim, ewentualnie rumiankiem bezpromieniowym. Kwiaty działają głównie przeciwskurczowo.

 

Wczesną wiosną (marzec - kwiecień), w suchą pogodę, zbiera się jeszcze nie w pełni lub świeżo rozkwitnięte żółte kwiaty. Liście zbiera się na początku lata, rosną one dopiero po przekwitnięciu rośliny. Odcina się młode, zdrowe i nieuszkodzone liście. Kwiat i liść suszy się w cienkich warstwach, aby nie doszło do zaparzenia, a tym samym zepsucia suszonego surowca. Kwiaty muszą zachować swój pierwotny żółty kolor.

 

Kwiaty podbiału zawierają: śluz, glikozydy gorzkie, garbniki, flawonoidy, żółte barwniki (ksantofil), olejek eteryczny.

Liść zawiera: śluz, garbniki katechinowe, kwasy organiczne (jabłkowy, winowy, cytrynowy, galusowy), inulinę, triterpeny, sterole, potas, cynk

 

Z podbiału przydatne są nie tylko kwiaty, zdrowiu służą też liście. Zgnieć je i przygotuj okład na zapalone żyły. Przynosi ulgę przy nieprzyjemnych dolegliwościach skórnych oraz sztywnych, zmęczonych stawach. Okład przykładaj rano i wieczorem, zostaw na godzinę. 

Gdy nie masz świeżych liści, przygotuj sobie mocniejszy odwar z suszonych, rozdrobnionych. Trzy łyżki stołowe wsyp do pół litra wrzącej wody i gotuj pięć minut, od czasu do czasu mieszając, zdejmij z ognia i zostaw na pół godziny do zaparzenia. 

Przecedź i w ciepłej herbacie namocz gazę lub kawałek lnianej tkaniny. Lekko odciśnij, przyłóż na chore miejsce i owiń woreczkiem foliowym. Okład zostaw na godzinę, powtarzaj trzy razy dziennie.

Tzw. suchy zawijas w liście podbiału jest skuteczny na reumatyzm i bóle stawów, należy go stosować przez około godzinę.

W medycynie ludowej przy oparzeniu zalecano garść świeżych liści na krótko zanurzyć we wrzącej wodzie, a po odcieknięciu przyłożyć na nie.

Z rozdrobnionych na papkę liści tradycyjnie robiono okłady na klatkę piersiową, które miały przynieść ulgę przy trudnościach z oddychaniem.

Podbiał stosowany jest też jako środek moczopędny i przeciwzapalny, działa przeciw biegunkom.

 

 

Z liści podbiału można przygotować domowy syrop, odpowiedni też dla małych dzieci. Do szklanej butelki na przemian, warstwami, sypiemy cukier i pokrojone liście podbiału. Wspomnianą mieszankę zostawiamy na około cztery tygodnie, aż cukier się rozpuści. Tradycyjnym sposobem jest zakopanie w ziemi. Słoik z zawartością zakopujemy w ogrodzie, nad słoikiem kładziemy małą drewnianą deskę.

Wyrównana temperatura gruntu umożliwia fermentację podbiału.

Zostawiamy w ziemi 8 tygodni.

Potem syrop przecedzamy i przechowujemy w szklanych butelkach w lodówce.

Do miodu z podbiału będziesz potrzebować

świeżo zebranych kwiatów podbiału lub liści oraz

naturalnego cukru

Do zamykanego słoika stopniowo wkładaj warstwę umytych i osuszonych kwiatów (ok. 1 cm) i warstwę cukru (ok. 3 cm) aż po brzeg; kończysz warstwą cukru. Każdą warstwę ugnieć. Zamknij i odstaw na mniej więcej 6 tygodni w chłodne miejsce. Gdy podbiał puści sok, zawartość słoika wsyp do odrobiny wody, wymieszaj, krótko zagotuj i przecedź. Ponownie podgrzej aż do zgęstnienia soku. Syrop przechowuj w lodówce i stosuj łyżeczkami przy kaszlu, maks. 3 łyżeczki dziennie.

 

Przy bólach głowy kładziemy choremu na czoło świeże liście podbiału, owłosioną stroną do dołu. Świeży wyciąg z podbiału zakraplany do ucha pomaga na bóle uszu.

 

Suchy kaszel, który wyczerpuje, trzeba stłumić. Dlatego podajemy środki, które łagodzą kaszel - leki przeciwkaszlowe (tu należy też podbiał).

Domowy syrop z podbiału czy nalewka znakomicie łagodzą kaszel. Stosujemy je przy stanach zapalnych górnych dróg oddechowych, do odkrztuszania i łagodzenia stanów zapalnych.

 

 

Ze świeżych liści podbiału usuń ogonki, dokładnie opłucz je zimną wodą. W dwóch warstwach obłóż nimi obolały staw. Przykładaj zawsze wierzchnią, zieloną stroną. Liście zabezpiecz bandażem i owiń na kilka godzin chustą

Na kaszel, chrypkę i zaflegmienie zaleca się odwar z 10g liści i kwiatów, które trzeba włożyć do ćwierć litra zimnej wody, doprowadzić do wrzenia, a potem parzyć 10 minut. Pije się osłodzony miodem. Podobne działanie ma też proszek z suszonych liści, który stosuje się 1-2 razy dziennie na czubek noża.

Podbiał warto łączyć z korzeniem mydlnicy, anyżem, pierwiosnkiem, ślazem, liściem szałwii czy kwiatami rumianku.

 

Po 5 części liści podbiału, kwiatu podbiału, kwiatu miodunki i kwiatu ślazu, po 4 części kwiatu dziewanny i liści babki oraz 3 części korzenia ślazu. Dwie łyżki tej mieszanki zalewamy 0,5l wrzącej wody i zostawiamy na 15 minut do zaparzenia. Na koniec słodzimy miodem. Herbatę pijemy letnią, kilka razy dziennie po trochu

Świeże rozdrobnione lub zmielone liście podbiału świetnie sprawdzają się jako maska na cerę zanieczyszczoną i tłustą. Uspokajają ją, napinają i ukrwiają. Odwarem obmywa się podrażnioną cerę przy wysypkach.

Preparatów z liści i kwiatów podbiału nie należy stosować długotrwale, niektóre zawarte w nim substancje mogą mieć szkodliwe działanie na wątrobę. W mieszankach herbacianych, gdzie podbiał stanowi około 15% udziału, nie jest niebezpieczny.

Maksymalny czas stosowania podbiału w ciągu jednego roku nie powinien przekroczyć 4 tygodni!!!

W ciąży i podczas karmienia piersią, ze względu na zawartość alkaloidów pirolizydynowych, podbiału lekarskiego do stosowania wewnętrznego w ogóle się nie zaleca.